خاطره اي كه مرحوم «نخبه» چهار سال پيش از مرحوم «آيت اللهي» نقل كردحميد منشي: تيرماه ۹۱ بود و براي تهيه ويژه نامه ارتحال آيت الله آيت اللهي نشريه صحبت نو، با مرحوم محمدحسين نخبه الفقهايي تماس گرفتم تا خاطره اي از ايشان نقل كند. وي في المجلس و بدون صرف وقت گفت: خاطرات زياد است اما دوست دارم يكي از خاطراتي را تعريف كنم كه در زندگي من تاثير زيادي گذاشت. مرحوم نخبه الفقهايي خاطره خود را چنين تعريف كرد:
***
خاطرات از حضرت آقا زياد است اما آنچه در اين مجال محدود به ذهنم مي آيد مربوط به بيش از ۲۰ سال قبل است؛ زماني كه براي نام نويسي در مجلس چهارم مي خواستم از حضرت آقا رخصت و اجازه بطلبم. تا جايي كه يادم مي آيد ديدار ما به اتفاق پدرم و بطور خصوصي در حياط منزل ايشان صورت گرفت.
به ايشان گفتم: حضرت آقا، راستش را بخواهيد بنده فقط نمازهاي واجب يوميه را خوانده و مي خوانم و فقط روزه واجب ماه رمضان را گرفته ام و بيشتر از اينها نه يك ركعت نماز و نه يك روز روزه گرفته ام! دليلش هم البته مشغوليت بسيار زيادم براي خانه دار كردن مستضعفان و ديگر امور عمراني و خدماتي است. آن زمان من در بنياد مسكن و دانشگاه آزاد و راه سازي و فرمانداري و… همزمان مشغول بودم.
هيچ وقت يادم نمي رود كه حضرت آقا با روي گشاده و باز خود بنده را مورد حمايت قرار دادند و فرمودند: «اصل دين هم همين است. خدمت به خلق خدا و گره گشايي از مشكلات آنها فراتر از هر نماز و روزه مستحبي است.» همين استقبال و حمايت حضرت آقا هم باعث شد روحيه و اميد بنده براي خدمت و تلاش بيشتر، چند برابر شود.
برچسب:
نویسنده: دانلودی