چرا لارستان در دوران اصلاحات «استان» نشد؟/ بخش پاياني گفت و گوي «سيد منصور كشفي» با ميلاد لارستان

انتشار در۳ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۱۱:۰۹ ق.ظ سرویس:عناوین اصلی بدون دیدگاه 21 بازدید

چرا لارستان در دوران اصلاحات «استان» نشد؟/ بخش پاياني گفت و گوي «سيد منصور كشفي» با ميلاد لارستان

تاكنون دو بخش از گفت و گوي تفصيلي سيدمنصور كشفي، نماينده پيشين مجلس را به نقل از نشريه ميلاد لارستان خوانديد (اينجا) و (اينجا). بخش سوم و پاياني اين گفت و گو كه با تمركز روي تقسيمات كشوري و چرايي تبديل نشدن لارستان به استان است را در ادامه بخوانيد:

***

این موضوع که گفته میxadشود وزیر کشور و استاندار و نماینده لاری بود، یک سخن کلی است. زیرا هر کسی در جایگاه خاص خود قرار دارد و محدودیت خاصی در عملکرد دارد. این وظیفه نماینده است که قضایا را دنبال کند. البته آنxadها هم در حد مقدور همراهی میxadکردند. به طور مثال احداث فلکه بزرگ بین دو شهر جدید و قدیم و پارک حاشیهxadای، از سهم وزارت کشور مربوط به نفت و گاز دریافت کردیم، که با همکاری آقایان موسوی لاری و انصاری لاری انجام گرفت. که اگر اشتباه نکنم، در آن زمان اعتبار ۱۶۰ میلیون تومان، دریافت شد. بنده نیز از دفتر ریاست جمهوری مبلغ ۳۰ میلیون تومان دریافت نمودم که نمیxadدانم صرف ساخت زیرگذر در آن فلکه شد یا صرف پل بر روی رودخانه فصلی آن حوالی.

یکی از خواستهxadهای مردم لارستان تبدیل منطقه جنوب فارس به استان می xadباشد. به نظر شما این خواسته عملی است یا نیاز به بسترسازی و مسائل دیگر دارد؟

در مورد تقسیمات کشوری، من باید چند نکته را عرض کنم: اول اینکه در آن زمان دو طرح به طور موازی در وزرات کشور مطرح بود. زیرابنده حداقل دو هفتهxadای یکبار به وزارت کشور برای جا انداختن بحث استان شدن لارستان مراجعه میxadنمودم. نامهxadای هم به رئیس جمهور نوشتم و ایشان در پاسخ گفتند شاید استان شدن میسر نباشد اما من با ارتقای جایگاه لارستان موافقم. این دو طرحی که به طور موازی مطرح میxadشد عبارت بودند از: ۱- طرح امتیازبندی شهرستانxadها از ۱ تا ۱۰؛ شهرستانی که امتیاز ۱۰ داشت به منزله استان تلقی میxadشد یا فرمانداری کل. اما به منظور اجتناب از ایجاد حساسیت، اسم استان را روی آن نمیxadگذاشند. برای رسیدن به امتیاز ۱۰ یک شهرستان میxadبایست حدود ۲۰۰ شاخص و امتیاز مختلف داشته باشد. از جمله تعداد دانشگاهxadها، جمعیت، محرومیت، و … که من هم در پی جمع آوری امتیازات بودم. در این طرح بخشxadهایی که به تازگی شهرستان میxadشدند، امتیاز ۱ را میxadگرفتند و شهرستانxadهای قدیمی بر اساس امتیازات ذکر شده طبقه بندی میxadشدند. ۲- طرح دوم، تجمیع استانxadها و تبدیل آنxadها به ایالت بود که به طور مثال استانxadهای فارس، بوشهر، هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد و شاید خوزستان در قالب یک ایالت و با اختیارات ویژه قرار میxadگرفتند؛ که البته هیچکدام از آنxadها تا پایان دوره نمایندگی من به تصویب نهایی نرسید.

بنابراین مطلبی که گفته میxadشود میxadخواستند لار را در زیر مجموعه جهرم قرار دهند، کذب محض است و حداقل در آن زمان هرگز چنین مطلبی مطرح نبوده؛ و چگونه میxadتوان قبول کرد که وزیر کشور و استاندار، لاری باشند و چنین موضوعی مطرح شود. ثانیاً اینکه گفته میxadشود ایران را میxadخواستند به ۸۵ ناحیه تقسیم کنند که یکی از آنxadها جهرم بوده؛ از این موضوع در مورد ناحیه جهرم مخالفت به عمل آمده. سؤال این است که پس تکلیف ۸۴ ناحیه دیگر چه شده؟! ضمن اینکه طرحی به این مهمی حداقل پنج سال زمان نیاز دارد و باید در هیئت دولت مطرح شود و چطوری میxadتوان برای مخالفت از چنین طرح بزرگ و ملی، تنها از راه استان پیگیری نمود. بنابراین حداقل در دولت اصلاحات چنین موضوعات خلق الساعهxadای امکان پذیر نبود و همۀ این موارد ساخته ذهن است؛ و من باقاطعیت میxadگویم، این امر هرگز واقعیت خارجی نداشته و به گفتهxadها و مدارک غیرمعتبر و یا نامهxadهای غیرمستند، نمیxadتوان استناد کرد. اگر نگاهی به اسناد ارائه شده بیندازیم، بی اساس بودن آن را بیشتر متوجه می شویم. زیرا نامه ای بوده که از طرف مسکن و شهرسازی نوشته شده و هیچ پایه و اساسی ندارد و همه می دانند که تقسیمات کشوری، در هیئت دولت مطرح می شود و وزارت کشور مجری آن است؛ نه مسکن و شهرسازی.
نکته ی دیگر اینکه موضوع استان شدن یک شهرستان باید حتماً در مجلس مطرح شود. مانند شهرستان شدن یک بخش نیست که رأساً توسط وزارت کشور و استانداریxadها انجام گیرد. به یاد دارم که وقتی موضوع تقسیم استان خراسان به سه استان خراسان شمالی، مرکزی و جنوبی مطرح شد، به علت ترس از حساسیتxadها و تنشxadهای احتمالی، مجالس چهارم و پنجم از زیر بار مسئولیت آن شانه خالی کردند و مجلس ششم نیز مدتxadها موضوع را دست به دست میxadکرد و به تأخیر میxadانداخت که مبادا کشور دچار تنش شود و عاقبت نیز تنشxadها و ناآرامیxadهایی صورت گرفت. بنابراین به محض اینکه بحث استان شدن یک شهرستان به میان بیاید، تمام نمایندگان شهرستانxadهای دیگر واکنشxadهای سخت و جدی نشان میxadدهند.

البته در زمان من هم موضوعاتی مطرح میxadشد که میxadتوانست تنش زا باشد اما من با چند پیگیری و بی سر و صدا برطرف میxadکردم. به طور مثال در آن زمان وزارت راه به شدت پیگیر این مسئله بود که اداره کل راه و ترابری را از لارستان بردارد. در واقع سه شهرستان در کشور بودند که بدون اینکه مرکز استان باشند، اداره کل راه و ترابری داشتند: لار، بیرجند و ایرانشهر.

وقتی که من متوجه شدم که در وزارت راه چنین زمزمهxadهایی است بی سر و صدا قضیه را پیگیری کردم. مکاتباتی را انجام دادم و مذاکراتی را با وزارت خانه صورت دادم. در این زمینه نمایندگان بیرجند و ایرانشهر را نیز با خود همراه کردم و قضیه ختم به خیر شد. چون موضوع حل شد هیچ وقت در جامعه مطرح نکردم و ذهن مردم را حساس و مشوش نکرده و با احساسات آنxadها بازی ننمودم.

به هر حال اگر با دید علمی نگاه کنیم، لارستان باید در زمینه اقتصادی پیشرفت کند. پس ابتدا راهxadهای مواصلاتیxadاش درست شود. شما ببینید از زمانی که راه لار- بندرعباس افتتاح شده، چقدر گردشگر از لارستان عبور میxadکنند که میxadتوانند به رونق اقتصادی شهرستان، کمک کنند.

دوم مسئله راه آهن است که باید در این زمینه تسريع شود و نیز اشارهxadای داشته باشم. در اواسط نمایندگی ام چندین بار به راه آهن کشوری مراجعه کردم و نقطهxadای از ایستگاه راه آهن بندرعباس به تهران را پیدا کردم، که در منطقه لارستان واقع بود. آن نقطه، روستای زاهد محمود در منطقه درز و سایبان بود. تلاش زیادی کردم که در آن جا ایستگاه دایر شود؛ تا بتوانیم ادعا کنیم که یکی از ایستگاههای راه آهن بندرعباس به تهران، در خاک لارستان قرار دارد. با پیگیریxadهای زیاد، این مهم میسر شد و ایستگاه تأسیس و راه اندازی شد. تلاش کردم که راه آهن را از همان ایستگاه به مرکز شهرستان منتقل کنم. سعی و تلاش وافری را انجام دادم اما بعداً وزیر کشور، آقای موسوی لاری، راه حل دیگری را پیش پایم قرار داد. ایشان گفتند بهتر است بر روی مسیر راه آهن عسلویه به بندرعباس کار کنیم که اگر این امر انجام شود، راه آهن از نزدیکیxadهای کرمستج عبور میxadکند و لارستان صاحب خط آهن خواهد شد. اما ایشان گفتند که چند بار با وزیر نفت صحبت کردهxadام و آقای زنگنه از احداث آن امتناع میxadکنند و استدلالشان این است که ما کالایی نداریم که از طریق راه آهن منتقل کنیم. ما محصولات گازی را از طریق خط لوله یا به صورت میعانات گازی، از طریق دریا حمل میxadکنیم. در خصوص این موضوع من به شدت حساس شدم و چندین جلسه با وزرای نفت، راه و کشور گرفتم و حتی قرار شد این سه وزیر را در دفتر وزیر کشور جمع کرده و روی این موضوع بحث کنیم. دست آخر، وزیر نفت و وزیر راه موافقت کردند که مطالعات این پروژه انجام گیرد و هزینهxadای را برای انجام مطالعات در نظر گرفتند و قول دادند که اگر نتیجه مطالعات مثبت بود، این پروژه را انجام دهند. اما افسوس که دو سه ماهی بیشتر به پایان نمایندگی من نمانده بود؛ و علی رغم توصیهxadهایی که کردم، کسی این پروژه را دنبال نکرد.

مسئله دیگر تأسیس چند کارخانه مهم بود که مکاتبات اولیه در خصوص تأسیس حداقل سه کارخانه پتروشیمی را انجام دادم که باز هم دوران نمایندگیxadام به پایان رسید و از پیگیری آنxadها بازماندم. ای کاش فرصت دیگری داشتم و این موارد را به سرانجام میxadرساندم. زیرا وقتی رونق اقتصادی اتفاق بیفتد، منطقه ظرفیت لازم را برای پیشرفت پیدا میxadکند.

تا از نظر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، زیر ساخت و بستر لازم آماده نباشد، بحث استان شدن بی معنی خواهد بود. و این زیرساختxadها با تأسیس دانشگاهxadها، راهxadهای مواصلاتی، راه آهن، کارخانهxadها و… انجام میxadپذیرد. به طور مثال مورد دیگری که توجهم را به خود جلب کرد، پیگیری وضعیت منابع معدنی بود. زیرا لارستان که نمیxadتواند قطب کشاورزی باشد، شاید لااقل بتوان در زمینه معادن به نتایجی رسید. به این منظور از اداره صنایع لارستان، جناب آقای مهندس سلیم، خواستم که مطالعات انجام شده و ظرفیتxadها و پتانسیلxadهای لارستان را برایم ارسال نماید. ضمن اینکه با وزارت صنایع و معادن صحبت نمودم و کارشناسانی در این زمینه به لارستان اعزام شدند. مطالعات انجام گرفته را در چند مقاله و پوشه تحویل گرفتم؛ اما به زمان زیادتری نیاز بود که متأسفانه چنین فرصتی برایم میسر نشد. اما همه این موارد را در کتابم برای فرد بعد از من به یادگار گذاشتم.

آقای دکتر با توجه به اینکه شما مدتی مسئولیت شبکه بهداشت و درمان لارستان را به عهده داشتهxadاید راهکار رشد و تعالی واحدهای آموزشی بهداشتی لارستان از جمله بیمارستانxadها و درمانگاهxadها و … در چیست؟ و به چه ترتیبی میxadتوان مشکلات مردم را مرتفع نمود؟

ببینید در حال حاضر فرصت خوبی برای توسعه و گسترش است. مدتxadهاست که سیاست انبساطی در پیش گرفته شده و میxadتوان در زمینه گسترش رشتهxadهای دانشگاهی و به دنبال آن گسترش سیستم درمانی و بهداشتی تلاش کرد. من عرض کردم که در زمان اصلاحات، سیاست دولت عدم گسترش رشتهxadهای دانشگاهی بود و الا مطمئناً من رشتهxadهای مختلف بهداشتی درمانی و از جمله رشته پزشکی را در لارستان تأسیس میxadکردم. اما اکنون که دولت محترم، بودجهxadی خوبی را به موضوع سلامت تخصیص داده، ما باید حداکثر استفاده را در زمینه ی بهینه کردن شرایط بهداشتی درمانی بنماییم.

به نظر جنابعالی چه بسترهایی برای توسعه و تعالی لارستان باید عملی شود؟

مهمترین مسئله استفاده از ظرفیتxadها و پتانسیلxadهای موجود و قبول واقعیت منطقه لارستان است؛ یعنی، منطقه ما نیز مانند همه جای دیگر، با یک سری فرصتxadها و تهدیدها روبرو است. مهم این است که هشیار باشیم و بتوانیم چالشxadها و تهدیدها را به فرصت تبدیل کنیم و این امر میسر نمیxadشود به جز با همکاری، هماهنگی و اتحاد و دوری از خودبینی. تازمانی که اعتماد متقابل بین مردم منطقه و مرکز شهرستان ایجاد نشود، رونق و ارتقاء صورت نخواهد گرفت.

به یاد دارم زمانی که در اوایل نمایندگی، مرا به شهر خور دعوت نمودند با تلّی از زباله و کوچهxadهای خاکی و غیربهداشتی مواجه شدم که فقط به خاطر دیده تنگی و خودبینی نمیxadخواستیم بپذیریم که میxadشود برای خور نیز یک شهرداری مستقل تقاضا کرد تااهالی خور که در حوزه خلیج فارس زندگی میxadکنند، با خیال راحت در عمران و آبادانی زادگاه خود مشارکت نمایند. علی رغم مخالفتxadهایی که میxadشد، این موضوع را به هیئت دولت بردم و در خور، شهرداری مستقل تأسیس شد. امروز ببینید که چقدر آباد شده و با همت اهالی و شورا، چهرة شهر کاملاً تغییر کرده است. هر وقت از خور عبور میxadکنم، احساس شعف و لذت میxadکنم. یادم میxadآید به خاطر این کاری که کردم، علیه من شب نامه پخش کردند؛ اما کار درست و منطقی همیشه ماندگار است. پس میxadشود با همدلی و همکاری و به دور از خودبینی کار کرد و همدیگر را حمایت و تقویت نمود.

آقای دکتر شایعاتی مبنی بر نامزدی شما از جای دیگر کشور نه لارستان شنیده شده آیا موضوع صحت دارد؟

من قویاً تکذیب میxadکنم. در این دوره نامزد انتخابات مجلس نشدم. در دوره هفتم، علی رغم اصرار زیادی که دوستان در مجلس و هیئت دولت کردند، کاندیدا نشدم. چون کار علمی برایم مهمتر بود. میxadخواستم استاد دانشگاه بشوم و در آنجا خدمت کنم. در دوره هشتم و نهم احساس وظیفه کردم، کاندیدا شدم تا پروژهxadهای ناتمام را به اتمام برسانم؛ که در هر دو دوره به علت رد صلاحیت، فرصت خدمت از من گرفته شد. در این دوره اصلاً کاندیدا نشدم. در حال حاضر مشغول نوشتن کتاب و مقالات علمی هستم. از موقعیت خود راضی بوده و خدا را شاکر هستم.

اگر پیام یا سخنی دارید بیان فرمایید.

من نگران منطقه لارستان هستم. از مردم میxadخواهم به کسی رأی دهند که با سواد و با تقوا باشد. اگر در قرآن کریم هم ملاحظه کنیم، معیار برتری را علم و تقوا میxadداند. به طور مثال، آیه ی «هل یَستَوِی الّذینَ یَعلَمُونَ وَالّذینَ لَا یَعلَمُون» که یک استفهام انکاری است، اشاره به این دارد که عالمان و غیرعالمان با هم برابر نیستند. پس علم و سواد خیلی خیلی مهم است. خوشحالم که جوانان آگاه شدهxadاند. در منطقه لارستان، تعداد قابل توجهی از افراد تحصیل کرده لیسانس، فوق لیسانس و دکترا وجود دارد و این مایه ی امید و افتخار است. بدون شک افراد با سواد، از روی گفتهxadها، مصاحبهxadها و نوشتهxadها میxadتوانند بی سوادان و کم سوادان را تشخیص دهند. امروزه مردم صحبتxadهای شعارگونه بی محتوا و بدون سند را نمیxadپذیرند و برای هر سخن و ادعایی هم باید دانش لازم را داشت و هم سند معتبر را ارائه نمود.

نیز آیه شریفه «إِنَّ أکرَمَکُم عُنداللّهِ أتقَاکُم» که به صراحت اشاره به تقوا و پرهیزکاری دارد. کسی که به مردم دروغ نگوید. قول و وعدهxadهای توخالی ندهد و صادق و روراست باشد. البته معیار سومی هم وجود دارد که آن هم شجاعت است. پس بهترین معیار برای نمایندگی،علم، تقوا و شجاعت است. آنچه مسلم است وزن یک نماینده در مجلس به دانش و سواد وی، صداقت و شجاعت و قدرت تعامل و روابط عمومی خوب اوست و راز موفقیت وی در گرو همین مسائل است. ضمن اینکه من یک اصلاح طلب هستم و معتقدم ظرفیت اصلاح طلبی آنقدر هست که بتواند این سه مقوله را در خود جای دهد.

اما سخن آخر: این مصاحبه را بعد از گذشت تقریباً ۱۲ سال از دوران نمایندگی ام انجام میxadدهم. حداقل خود شما چند بار تقاضای مصاحبه نمودید ولی من سکوت را ترجیح میxadدادم. اما حالا بیش از یک نسل عوض شده. نسلی که در ابتدای دوره نمایندگی من سه یا چهار ساله بوده، اکنون ۱۸ سال دارد و میxadتواند رأی بدهد. بنابراین لازم دانستم آنچه بر من گذشته را بازگو نمایم؛ تا شاید چراغ راهی برای آینده باشد. البته ناگفتهxadهای دیگری دارم که در فرصت مناسب در قالب کتابی تقدیم مردم عزیز دیارم خواهم کرد. من به خاطر موقعیت خوبی که در مجلس داشتم هفته ای یکبار در رادیو صحبت می کردم. صبح ها بین ساعت هفت و نیم تا هشت به سؤالات مختلف پیرامون بهداشت و درمان پاسخ می دادم. به یاد دارم که روزی مرا به رادیو فرهنگ دعوت کردند و گفتند درباره ی منطقه لارستان صحبت کنید. من هم توضیحات مفصلی درباره ی تاریخ و جایگاه لارستان دادم و در آخر گفتم: «اجازه هست دقایقی با زبان لارستانی صحبت کنم؟» موافقت کردند و من به زبان خودمانی حدود هفت هشت دقیقه ای صحبت نمودم. بعداً دیدم کارمندان و مسئولین رادیو می خندند. پرسیدم، کدام حرف من خنده دار بود؟! گفتند چه لهجه و زبان جالبی، ما اصلاً متوجه نشدیم شما چه گفتید! من هم در پاسخ گفتم: «ریشه ی زبان فارسی به لارستانی بازمی گردد. بهتر است زبان لارستانی را یاد بگیرید. چه بسا در آن دنیا هم برای رفتن به بهشت، به زبان لارستانی نیاز پیدا کنید!!»

باید اعتراف کنم همه مطالبی که گفتم مستند بوده و در کتاب «آنچه از دستم برآمد» که با همت و تلاش دوست ارجمندم، جناب آقای کرامت اله تقوی تدوین و منتشر شده، موجود است و هیچ یک از حرفxadهایم بدون سند نیست. در این مورد خدا را گواه میxadگیرم. برای شما نیز آرزوی موفقیت دارم.

و به راستی هر چه از دستم برآمد برای مردم دیارم انجام دادم. در اینجا به یاد دوست، طبیب و شاعر توانمند و همشهری عزیزم، زنده یاد دکتر نادر وصال افتادم که وقتی کتاب «آنچه از دستم برآمد» را مطالعه کرد، مرا با این ابیات بدرقه نمود که برایم روحیه بخش و دلگرم کننده بود:

دست همت در میان افکنده بود/ قلبـش از مهر وطـن آکنده بود

سعی او آبادی «لار» عزیز/ «آن چه از دستش بر آمد» کرده بود

***

رنجxadهای بی نهایـت بـرده xadای/ چارسالی خون دل ها خوردهxad ای

شاد باش ای مرد دورانxadهای سخت/ گـوی سبقت از رقیبان بردهxadای

- - , .