نقد ناقدان و تجليل مسئولان از نمايش «شب هزار و يكم»

انتشار در۱۲ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۵۸ ب.ظ سرویس:عناوین اصلی بدون دیدگاه 11 بازدید

نقد ناقدان و تجليل مسئولان از نمايش «شب هزار و يكم»

اپیزود سوم نمايش «شب هزار و یکم»، به مدت ده شب در تالار استاد جمالی خانه فرهنگ لار، پذیرای علاقه مندان به هنر نمایش بود. این اثر در آخرین اجرای خود پس از تقدیر مسولان، مورد نقد و بررسي قرار گرفت.

به گزارش روابط عمومی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لارستان؛ شنبه شب دهم بهمن ماه امسال آخرین اجرای نمایش شب هزار و یکم با حضور مسولان، هنرمندان، نقادان و ديگر علاقه مندان به روی صحنه رفت.

تفاوت اجرای شب آخر با شب های دیگر در برنامه های بعد از اجرای نمایش بود. درابتدای این مراسم سیدعلی اصغر رفعت حقیقی رئيس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لارستان به همراه شهردار و رئیس شورای اسلامی شهر لار، با اهدای لوح یادبود، از بازیگران و عوامل اجرایی این نمایش تقدیر به عمل آوردند.

سپس نوبت به نقد و بررسی نمایش شب هزار و یکم رسید. اولین منتقد اسدالله گرامی بازیگر پیشکسوت تئاتر لار بود که سخن را با بیان پیشینه ای از نمایش هایی به سبک شب هزار و یکم آغاز و به نوع روایت در این داستان ها پرداخت و سپس نقاط قوت و ضعف این نمایشنامه را تشریح نمود.

منتقد دوم احمد مبشری نمايشنامه نويس بود که نگاه وی به این اثر، بیش از هرچیز دیگر معطوف به بازخورد این نوع نمایشنامه ها در جامعه بود. نظر وی درباره بعد جهانی این اثر نيز به مجادله كوتاهي با کارگردان انجامید.

وی این نمایشنامه را کلام محور دانست که جدای از محاسن، آفاتی را هم به دنبال دارد. مبشری در ادمه ابراز داشت: نمایشنامه کلام محور به شدت آهنگین ادا می شود و به این دلیل که کلام بار اصلی کار را به دوش می کشد، اثر به شدت پر حرف و ملال آور می شود و این نقیصه در شب هزار و یکم مشهود است.

وی سپس طراحی صحنه و لباس، نور و موسیقی را مطلوب دانست و بیان داشت: صحنه و لباس ها به گونه ای طراحی گردیده بود که بدون هیچ مقدمه ای می توانستیم حس کنیم در فضای مدنظر نویسنده قرار داریم.

منتقد سوم فرزاد قناعت پور نويسنده و منقد ادبي بود که درباره برخورد و رویکردهای متفاوت در مواجهه با متون آیینی و اسطوره ای سخن به میان آورد.

وی بیان داشت: رویکرد افرادي که بعنوان کارگردان تئاتر در جامعه نقش آفرینی می کنند بایستی در مسیر بازآفرینی آیین ها و اسطوره های ما باشد. وی سپس در باب بازیگری و کارگردانی نیز سخنانی به میان آورد و بازی هر سه بازیگر را جدای از ضعفی که در متن مشاهده می شود، مطلوب و مناسب دانست.

در پایان علیرضا عندلیب با بیان اینکه من بعنوان کارگردان از اجرای بازیگران رضایت کامل دارم اضافه داشت: نشانه های یک بازی خوب این است که حس تعلیق را ایجاد کند و من این حس را در این مدت ده شب بین تماشاچیان احساس کردم.

وی گفت: اگر ضعفی در اجرا وجود دارد، این ضعف به نوع کارگردانی من بر می گردد زیرا بازیگر را در صحنه آزاد نمی گذارم. عندلیب بیان را نقطه قوت این نمایش دانست و ابراز داشت: محتوای این اثر بسیار سنجیده و به روز بوده است و من خرسندم که توانستم این اثر را در قالب نمایش به روی صحنه ببرم.

- - , .